Kolekcja z Drzeworytem ludowym z Płazowa trafiła do zbiorów Marii Dembowskiej z Zakopanego w dwóch partiach, pierwsza w 1891, druga w 1899 roku. Rodzina Kostrzyckich z Płazowa, która miała warsztat, gdzie odbijano obrazki z drzeworytów i sprzedawano na odpustach, postanowiła przekazać nieużywane deski za pośrednictwem lokalnego proboszcza, Józefa Krzeptowskiego.
W 1921 roku nowa właścicielka przekazała jeden z drzeworytów do zbiorów krakowskiego Muzeum Etnograficznego. Po jej śmierci w 1922 r. jedenaście klocków drzeworytniczych trafiło do spokrewnionego ze zbieraczką prof. Józefa Mehoffera, zaś jedna do zaprzyjaźnionej z nią Wandy Lilpopowej. Dzięki zaangażowaniu i ofiarności wielu osób, szczególnie za namową Jadwigi Korniłowiczowej córki Henryka Sienkiewicza oraz Juliusza Zborowskiego dyrektora Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem, niezwykle cenny zbiór ofiarowany został przez nowych właścicieli Muzeum Etnograficznemu w Krakowie w 1926 roku. Dziś możemy oglądać część tej kolekcji na wystawie stałej w budynku muzeum na placu Wolnica 1.
Zapraszamy także na „eksplorację” strony https://drzeworyty.eu gdzie znajduje się także ogromna baza z drzeworytem ludowym: https://drzeworyty.etnomuzeum.eu/drzeworyty/
Na wystawie możemy z bliska zobaczyć detale ludowego drzeworytu. Warto zwrócić uwagę na z jednej strony precyzję, z drugiej niedoskonałość cięć!
W muzeum znajdziemy też oryginalną odbitkę z płazowskim motywem kwiatowym w innym miejscu, warto poszukać.
