5 października 2025 roku w Gorajcu odbyła się pierwsza edycja Land Art Festival Gorajec. Przez kilka godzin teren Strefy Nadgranicznej wypełniła sztuka tworzona w bezpośrednim kontakcie z krajobrazem, a wydarzenie stało się miejscem spotkania lokalnych twórców, mieszkańców i gości, którzy przyszli zobaczyć, jak sztuka może wyrastać z natury i codzienności.

Festiwal od początku pomyślany był jako wydarzenie otwarte i dostępne dla wszystkich. Wstęp wolny, swobodna atmosfera i możliwość poruszania się między strefami sprawiły, że każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Była przestrzeń do rozmów z artystami, do obserwowania pracy twórczej na żywo, ale też do zwykłego bycia razem, wśród drzew, instalacji i działań plenerowych.

Szczególnie wyraźnie zaznaczyła się obecność rzemiosła opartego na pracy ręcznej. Jednym z punktów, który przyciągał dużą uwagę, było stoisko prowadzone przez Grzegorza Ciećkę. Podczas festiwalu pokazywał on ludowy drzeworyt oraz tradycyjny druk tkanin. Była to okazja, by zobaczyć, jak z prostej deski i farby powstaje odbitka oraz jak dawny wzór może funkcjonować we współczesnej przestrzeni.

Na miejscu drukowane były tkaniny, torby i koszulki. Uczestnicy festiwalu mogli otrzymać nadruki z logotypem festiwalu, a także inne wzory wykonane techniką drzeworytu. Wszystko odbywało się na żywo, bez pośpiechu i bez zaplecza przemysłowego. Dzięki temu wiele osób po raz pierwszy mogło zobaczyć, że druk tkanin i drzeworyt to nie muzealny eksponat, lecz żywe rzemiosło, które nadal może być używane i noszone na co dzień.

Festiwalowa przestrzeń została podzielona na kilka stref. W Strefie Atelier można było wziąć udział w prostych działaniach twórczych, pracując z materiałami dostępnymi na miejscu i z tym, co pod ręką. Strefa Gamingowa oferowała gry i zabawy plenerowe, zarówno te znane, jak i wymyślane na bieżąco przez uczestników. Dla najmłodszych przygotowano plac zabaw, a całość dopełniała strefa gastronomiczna, która sprzyjała odpoczynkowi i rozmowom.

Land Art Festival Gorajec pokazał, że sztuka nie musi być oddzielona od życia ani zamknięta w salach wystawowych. Może powstawać w terenie, w rozmowie, w działaniu i we wspólnym czasie spędzonym na świeżym powietrzu. Pierwsza edycja wydarzenia udowodniła, że w Gorajcu jest przestrzeń na budowanie nowej tradycji opartej na relacji człowieka z naturą, lokalnością i ręczną pracą.

Patrząc na frekwencję, zainteresowanie warsztatami oraz żywe reakcje uczestników, można powiedzieć jedno. Było dobrze, było naturalnie i było prawdziwie. Jeśli tak ma wyglądać początek tej inicjatywy, to kolejne edycje zapowiadają się bardzo obiecująco.

Fotografie Sławomir Szyk: